Het postcontractuele non-concurrentiebeding in de franchiseovereenkomst is een onderwerp dat in dit tijdschrift al eerder de revue is gepasseerd. Zoals bekend, betreft het een beding in de franchiseovereenkomst dat de franchisenemer na het einde van de samenwerking met de franchisegever verbiedt om gedurende een bepaalde periode in een bepaald gebied concurrerende activiteiten te ontplooien. Aangezien een dergelijk beding bijna standaard wordt opgenomen in de franchiseovereenkomst, zijn er dientengevolge ook veel van dergelijke bedingen in omloop in de franchisebranche. De kans dat er discussies over dit onderwerp ontstaan tussen partijen na het einde van de franchise is daarmee cijfermatig dus al groot. Dit gekoppeld aan het feit dat ex-franchisenemers dergelijke bedingen vaak als ‘knellend’ ervaren, maakt dat de rechterlijke macht zich regelmatig moet uitlaten over de (on)toelaatbaarheid van een postcontractueel non-concurrentiebeding. Reden genoeg derhalve om aandacht te blijven besteden aan dit onderwerp. In dit artikel zal ik dan ook enkele gerechtelijke uitspraken bespreken als aanvulling op eerdere artikelen om de stand van zaken per heden weer te geven.